Media, dziennikarstwo, reklama – Dziennikarz Press

Zawód fotoreportera należy do jednego z najtrudniejszych zawodów na świecie. Niebezpieczny, słabo opłacany, jeden z najbardziej wymagających i jednocześnie najbardziej uprzykrzających zawodów na świecie. Jest to zawód, w którym trzeba wiedzieć wszystko i niczego się nie bać.

O tym, jak robić piękne zdjęcia oraz o fotografii staramy się opowiadać tutaj, na naszej stronie. Chcemy aby fotografia była dla Państwa, jako fotoreporterów tym, czym jest dla nas.

Jeśli chcemy pozostać w zgodzie ze ścisłością naukową, to nie możemy przyporządkowywać barwy jakiemuś przedmiotowi, lecz tylko światłu, które ten przedmiot odbija. Pomyślmy o tym, że w czerwonym świetle biały przedmiot wydaje się czerwony i że barwy inaczej oddziałują przy świetle sztucznym niż przy dziennym. Jednakże zwyczajowo, w praktyce, mówimy o „barwie powierzchniowej” przedmiotów. W tym przypadku rozumie się samo przez się, iż opisujemy barwy przedmiotów tak, jak one wyglądają przy „białym” świetle i jako jego normę przyjmujemy światło dzienne, tzn. połączenie światła słonecznego i światła odbitego od czystego, błękitnego nieba z kilkoma białymi obłokami. Inaczej bowiem nie można opisać barwy określając ją w sposób ogólnie zrozumiały, gdyż każda zmiana składu światła, przy którym tę barwę oglądamy, odbierałaby wszelki sens jej dokładnemu opisowi. Opisując jakąś barwę, musimy uwzględnić trzy jej cechy: odcień, nasycenie i jasność. Odcień barwy jest naukowym odpowiednikiem popularniejszego słowa „barwa”. Czerwony, żółty, zielony i niebieski są to najważniejsze odcienie barw, pomarańczowy, niebieskozielony i fioletowy są odcieniami wtórnymi. Odcień stanowi najbardziej rzucającą się w oczy właściwość barwy, jest to cecha umożliwiająca opisanie barwy pojęciem długości fali świetlnej. W sprzyjających warunkach oko może rozróżnić około 200 rozmaitych odcieni barw.

Jeśli chcemy pozostać w zgodzie ze ścisłością naukową, to nie możemy przyporządkowywać barwy jakiemuś przedmiotowi, lecz tylko światłu, które ten przedmiot odbija. Pomyślmy o tym, że w czerwonym świetle biały przedmiot wydaje się czerwony i że barwy inaczej oddziałują przy świetle sztucznym niż przy dziennym. Jednakże zwyczajowo, w praktyce, mówimy o „barwie powierzchniowej” przedmiotów. W tym przypadku rozumie się samo przez się, iż opisujemy barwy przedmiotów tak, jak one wyglądają przy „białym” świetle i jako jego normę przyjmujemy światło dzienne, tzn. połączenie światła słonecznego i światła odbitego od czystego, błękitnego nieba z kilkoma białymi obłokami. Inaczej bowiem nie można opisać barwy określając ją w sposób ogólnie zrozumiały, gdyż każda zmiana składu światła, przy którym tę barwę oglądamy, odbierałaby wszelki sens jej dokładnemu opisowi. Opisując jakąś barwę, musimy uwzględnić trzy jej cechy: odcień, nasycenie i jasność. Odcień barwy jest naukowym odpowiednikiem popularniejszego słowa „barwa”. Czerwony, żółty, zielony i niebieski są to najważniejsze odcienie barw, pomarańczowy, niebieskozielony i fioletowy są odcieniami wtórnymi. Odcień stanowi najbardziej rzucającą się w oczy właściwość barwy, jest to cecha umożliwiająca opisanie barwy pojęciem długości fali świetlnej. W sprzyjających warunkach oko może rozróżnić około 200 rozmaitych odcieni barw.